Տիգրան Սուչյանի ստեղծագործական կյանքի վերջին շրջանը կարելի է բնութագրել որպես «ջազային տարի»։ Դա մի ժամանակահատված է, որտեղ նրա գործունեությունն առավել ընդգծված կերպով միավորում է կատարողական, կազմակերպչական և կրթական բաղադրիչները՝ ջազային մտածողության ընդհանուր հարթության մեջ։ Որպես շեփորահար՝ նա համագործակցել է գրեթե բոլոր հայ ջազմենների հետ՝ հանդես գալով տարբեր կազմերում և նախագծերում, որտեղ ջազը մշտապես ներկայանում է որպես կենդանի, ազատ ու զարգացող արվեստ։
Սուչյանի կատարողական ուղին առանձնանում է բազմազանությամբ։ Նա երկար տարիներ նվագել է հանրահայտ «Armenian Navy Band» խմբում, ինչպես նաև մասնակցել բազմաթիվ այլ կազմերի աշխատանքներին՝ մշտապես պահպանելով իր անհատական հնչյունային լեզուն։ Նրա շեփորի ձայնը բնորոշվում է հստակ արտահայտչականությամբ, իմպրովիզացիոն մտածողությամբ և ներքին լարվածությամբ, որը ձևավորվել է բեմական հարուստ փորձի և ջազային միջավայրի հետ մշտական երկխոսության արդյունքում։
Տիգրան Սուչյանի գործունեության կարևորագույն ուղղություններից է կրթական և դաստիարակչական առաքելությունը։ Նրա նախաձեռնությամբ ստեղծվել է «Արցախիկներ» մանկապատանեկան նվագախումբը, որը և՛ երաժշտական կրթության հարթակ է, և՛ արժեքային համակարգ ձևավորող միջավայր երիտասարդների համար։ Այս նախաձեռնության մեջ ջազը հանդես է գալիս որպես ազատ մտածողության, համագործակցության և ստեղծագործական ինքնարտահայտման միջոց։
Ներկայումս Տիգրան Սուչյանը ղեկավարում է Արցախի պետական ջազ նվագախումբը՝ իր շուրջ համախմբելով թե՛ փորձառու, թե՛ երիտասարդ երաժիշտների։ Նրա ղեկավարությամբ նվագախումբը ձգտում է պահպանել ջազային ավանդույթները՝ միաժամանակ արձագանքելով ժամանակակից երաժշտական զարգացումներին։ Այս աշխատանքը պահանջում է ոչ միայն երաժշտական բարձր պատրաստվածություն, այլև կազմակերպչական և գեղարվեստական հստակ տեսլական։
Սուչյանը ակտիվորեն համագործակցում է նաև «Nexus» մշակութային կենտրոնի հետ, որտեղ անցկացնում է վարպետաց դասեր երիտասարդ երաժիշտների հետ։ Այս հանդիպումները կարևոր հարթակ են փորձի փոխանցման, ջազային լեզվի խորացման և նոր սերնդի ձևավորման տեսանկյունից։ Նրա մոտեցումը հիմնված է ոչ թե պատրաստի ձևերի թելադրման, այլ ստեղծագործական մտածողության զարգացման վրա։
Այս ամենը միասին կազմում է Տիգրան Սուչյանի «ջազային տարին»՝ որպես ստեղծագործական հասունության և պատասխանատվության շրջան։ Ջազը նրա համար ոչ միայն երաժշտական ժանր է, այլև կենսակերպ ու մշակութային դիրքորոշում, որն իր ուրույն տեղն ունի ժամանակակից հայկական երաժշտական իրականության մեջ։