Դեկտեմբերի 27-ին Երևանի «Թուֆենկյան պատմական Երևան» հյուրանոցի կոնֆերանս դահլիճում տեղի ունեցավ Էմմա Օգոլցովայի «Նախաբան» գրքի շնորհանդեսը
Ժողովածուն հրատարակվել է «ԱՌԿԱ» հրատարակչության կողմից՝ «Հայաստանի ռուսական համայնքի գրադարան» շարքի շրջանակներում: Հանդիպումը միավորել էր գրողներին, ընթերցողներին և հեղինակի ընկերներին. մարդկանց, որոնց համար գրականությունը դարձել է իրական, այլ ոչ թե պաշտոնական զրույցի առիթ: Զրույցն ընթացավ առանց շքեղության, կարծես գիրքն ինքն էր տոնը որոշում:
Մասնակիցները քննարկեցին «Նախաբանը»՝ պատերազմի և խաղաղության հույսի ֆոնին ստեղծված անձնական փորձառությունից ծնված բանաստեղծություն և արձակ գիրք։ Նրանք հիշեցին Ստեփանակերտը, նրա փողոցները, դեմքերը և պաշարման օդը։ Գրքի տեքստերը չեն ձգտում տպավորության. դրանք լի են հիշողություններով, ցավով և լռությամբ, բայց նաև պարունակում են լույսի նշույլներ՝ հազվագյուտ, բայց համառ։ Նրանք հատկապես գովաբանեցին «Մեկ օր Վալյայի պատերազմական կյանքից» պատմվածքը, որը արտացոլում է կյանքը պատերազմի տարիներին և հեղինակի կողմից ապրված դաժան իրականությունը։ Միևնույն ժամանակ, Էմման ինքը խոստովանեց, որ Արցախյան հարցը մնում է իր համար ցավոտ, և այժմ նա կենտրոնացած է հայերենից գրական թարգմանությունների վրա:
Էմմա Օգոլցովան ծնվել է Ստեփանակերտում՝ ռուս-հայ ընտանիքում։ Նա ավարտել է Մեսրոպ Մաշտոց համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետը և աշխատում է որպես դերասանուհի Ստեփանակերտի ռուսական դրամատիկական թատրոնում։ Նա բանաստեղծություններ է գրում դեռ պատանեկությունից, մասնակցել է միջազգային գրական ֆորումների և հրապարակվել մասնագիտացված հրատարակություններում. նրա աշխատանքները ճանաչվել են մրցույթների և մրցանակաբաշխությունների ժյուրիների կողմից։ Նրա կյանքի մեկ այլ, գրեթե խորհրդանշական կողմ էլ կա՝ լեռնագնացությունը. նրա ամենանշանակալի վերելքներից մեկը աստվածաշնչյան արարատ լեռան գագաթն էր։
«Նախաբանի» շնորհանդեսը հիշարժան էր ոչ թե իր պաշտոնականությամբ, այլ անկեղծ զրույցի զգացողությամբ՝ հանգիստ, անկեղծ, զուրկ որևէ բան ապացուցելու ցանկությունից։ Գիրքը հնչում էր որպես խորապես անձնական հայտարարություն և ապացույց այն բանի, որ ռուսական գրականությունը Հայաստանում կենդանի է և լավ՝ զարգանում է, շնչում և փնտրում է նոր ձևեր։