Իսրայելը Լիբանանին ուղղված սպառնալիքներ է հնչեցնում . Շահան Գանտահարյանի մեկնաբանությունը


Իսրայելը Լիբանանին ուղղված սպառնալիքներ է հնչեցնում․«Ի՞նչ սպասել»։Լիբանանում տիրող իրավիճակի մասին «Նոյյան Տապան»-ը զրուցել է քաղաքական վերլուծաբան Շահան Գանտահարյանի հետ։


 


-Իսրայելական հարձակումները շարունակվում են։ Ի՞նչ է տեղի ունենում այս փուլում։


 


-Այո, հարձակումները շարունակվում են, և դա ուղիղ կապ ունի զինաթափման օրակարգի համար սահմանված ժամկետի հետ։ Այդ ժամկետը համընկնում է Վաշինգտոնում նախատեսված՝ ԱՄՆ նախագահի և Իսրայելի վարչապետի հանդիպման հետ, որը կկայանա դեկտեմբերի 30-ին։ Ըստ շրջանառվող սպառնալիքների՝ եթե զենքի մենաշնորհման օրակարգը չկատարվի, Իսրայելին թույլ կտրվի անցնել լայնածավալ ռազմական գործողությունների։Ժամկետի ձգման մասին հայտարարություններ են հնչում։


 


-Այս գործընթացում Իսրայելին ուղղված որևէ պահանջ կա՞։


 


-Փաստացի՝ ոչ։ Չկան պահանջներ դադարեցնել հարձակումները, դուրս գալ Լիբանանում վերահսկվող կամ ռազմավարական նշանակություն ունեցող դիրքերից, ինչպես նաև դադարեցնել լիբանանյան օդային տարածքում անօդաչու սարքերի թռիչքները։


 


-Այդ դեպքում ո՞րն է պահանջների հիմնական առանցքը։


 


-Բոլոր պահանջները կենտրոնացած են բացառապես զինաթափման վրա՝ միաժամանակ անորոշ թողնելով ինչպես իսրայելական հարձակումների շարունակականությունը, այնպես էլ օկուպացված տարածքների ճակատագիրը։


 


-Տեղեկատվական ճնշում նկատվո՞ւմ է։


 


-Այո։ Իսրայելական պետական ռադիոն հաղորդել է, որ վերջին շաբաթներին մշակվել է Լիբանանում «Հըզբոլլային» պատկանող թիրախների դեմ լայնածավալ հարձակման ծրագիր։ Նույնը հաստատել է նաև իսրայելական հեռուստատեսությունը՝ նշելով, որ բանակը քաղաքական ղեկավարությանը ներկայացրել է գործողությունների սրացման ծրագիր։


 


– Ի՞նչ ուղերձներ են հղվում Լիբանանին։


 


-Ըստ նույն աղբյուրների՝ Իսրայելի համբերությունը սպառվում է, և Լիբանանին փոխանցվել է հստակ ուղերձ․ եթե քայլեր չձեռնարկվեն «Հըզբոլլայի» դեմ, հարձակումների ծավալը կընդլայնվի։


 


-Սա ի՞նչ է նշանակում գործնականում։


 


-Թել Ավիվը փաստացի ցույց է տալիս, որ լայնածավալ ռազմական գործողությունների ծրագիրը պատրաստ է և սպասում է քաղաքական որոշման։ Պատասխանատվությունը դրվում է Լիբանանի կառավարության վրա՝ նրանից ակնկալելով «Հըզբոլլային» պարտադրել զենքի հանձնումը։


 


– Որքանո՞վ է դա իրատեսական։


 


-Իրատեսական չէ ակնկալել, որ միայն լիբանանյան կառավարությունը կարող է լուծել այս հարցը։ Այս մոտեցմամբ փորձ է արվում ճեղք առաջացնել լիբանանյան բանակի և «Հըզբոլլայի» միջև։


 


-Ճնշումը միայն տեղեկատվակա՞ն է մնում։


 


-Ոչ։ Այն արդեն տեղափոխվել է քաղաքական-պետական մակարդակ։ Լիբանանի արտաքին գործերի նախարարը հայտնել է, որ կան արաբական և միջազգային զգուշացումներ՝ Իսրայելի կողմից ռազմական գործողությունների նախապատրաստման վերաբերյալ՝ ընդգծելով, որ խոսքը փոխանցված տեղեկատվության մասին է, ոչ թե անձնական վերլուծության։


 


Ի՞նչ զարգացումներ կարելի է սպասել առաջիկայում։


 


-Կարելի է ենթադրել ճնշման աստիճանական սրում։ Այս ֆոնին «Հըզբոլլան» կոշտացնում է դիրքորոշումը և հայտարարում, որ չի պատրաստվում հանձնել զենքը, հատկապես երբ պահանջները ուղեկցվում են բացահայտ սպառնալիքներով և շարունակվող հարձակումներով։ Սովորաբար նման իրավիճակներում բանակցություններից առաջ սրվում են թե՛ սպառնալիքները, թե՛ ռազմական գործողությունները։


 


 


Leave a Comment