Դեկտեմբերի 16-ին Վահագն Ստամբոլցյանի անվան երրորդ միջազգային երգեհոնային երաժշտության փառատոնը դարձավ նշանակալից իրադարձություն Հայաստանի մշակութային կյանքում՝ մեկ անգամ ևս հաստատելով երգեհոնային արվեստի կարևոր դերն ու կենսունակությունը։
Փառատոնը նվիրված էր Յոհան Սեբաստիան Բախի 340-ամյակին և իր գաղափարական ու գեղարվեստական առանցքում ուներ մեծ կոմպոզիտորի ժառանգության արժևորումն ու վերաիմաստավորումը ժամանակակից կատարողական մտածողության շրջանակում։
Փառատոնի համերգային ծրագրերն ընդգրկում էին տարբեր դարաշրջանների և ոճերի ստեղծագործություններ, սակայն Բախի երաժշտությունը ներկայացված էր որպես կենտրոնական առանցք։ Նրա խորքային մտածողությունը, հոգևոր լարվածությունը և ձևի կատարելությունը հնչում էին տարբեր մեկնաբանություններով՝ բացահայտելով երգեհոնի արտահայտչական լայն հնարավորությունները։ Միաժամանակ ծրագրերում տեղ էին գտել նաև այլ հեղինակների գործեր, որոնք տրամաբանական երկխոսության մեջ էին մտնում Բախյան ավանդույթի հետ՝ ցույց տալով նրա շարունակական ազդեցությունը համաշխարհային երաժշտության վրա։
Փառատոնին մասնակցում էին տարբեր երկրներից ժամանած ճանաչված երգեհոնահարներ, որոնց կատարումները առանձնանում էին բարձր մասնագիտական մակարդակով, ճաշակով, և ոճական հավասարակշռությամբ։ Յուրաքանչյուր համերգ ուներ իր ներքին տրամաբանությունը և գեղարվեստական ամբողջականությունը՝ լսարանին առաջարկելով ոչ միայն երաժշտական հաճույք, այլև մտորումների և ներքին կենտրոնացման հնարավորություն։ Երգեհոնի հնչողությունն, այս համատեքստում ընկալվում էր ոչ թե որպես հազվադեպ լսվող գործիք, այլ որպես կենդանի և ժամանակակից արվեստի լեզու։
Փառատոնի կարևոր բաղադրիչ էին նաև կրթական ծրագրերը։ Համերգներին զուգահեռ կազմակերպվել էին հանդիպումներ, բաց քննարկումներ և վարպետաց դասեր, որոնք ուղղված էին ինչպես երիտասարդ երաժիշտներին, այնպես էլ երաժշտությամբ հետաքրքրվողների լայն շրջանակին։ Այս հանդիպումները հնարավորություն տվեցին անմիջական շփման մեջ մտնել կատարողների հետ, ծանոթանալ տարբեր կատարողական դպրոցների առանձնահատկություններին, ինչպես նաև խորանալ Բախի երաժշտության մեկնաբանման տեսական և գործնական հարցերի մեջ։ Վարպետաց դասերը նպաստեցին փորձի փոխանցմանը և նոր մասնագիտական մոտեցումների ձևավորմանը։
Վահագն Ստամբոլցյանի անվան երրորդ միջազգային երգեհոնային երաժշտության փառատոնը կարևոր հարթակ դարձավ նաև մշակութային համագործակցության համար։ Այն խթանեց միջազգային կապերի ամրապնդումը, նոր ստեղծագործական մտքերի փոխանակումը և Հայաստանի երաժշտական կյանքի ակտիվ ներգրավումը համաշխարհային գործընթացների մեջ։ Միևնույն ժամանակ փառատոնը նպաստեց երգեհոնային արվեստի տարածմանը և նոր լսարանի ձևավորմանը՝ դարձնելով այն ավելի հասանելի և ընկալելի։
Այս փառատոնն իր ամբողջականությամբ ցույց տվեց, որ երգեհոնային երաժշտությունը կարող է միաժամանակ լինել ավանդական և արդիական, մտահայեցողական և զգայական։ Բախի 340-ամյակին նվիրված այս նախաձեռնությունը դարձավ ոչ միայն հարգանքի տուրք մեծ կոմպոզիտորին, այլև վստահ քայլ դեպի երգեհոնային արվեստի շարունակական զարգացումը և արժանապատիվ ներկայությունը Հայաստանի մշակութային դաշտում։