«Կամավորների կոալիցիայի» երկրները ավարտել են Ուկրաինայի պաշտպանական կարողությունները ամրապնդելու և հրադադարի դեպքում նրա տարածքում ցամաքային ուժեր տեղակայելու ծրագրերը, հայտարարել է Մեծ Բրիտանիայի վարչապետ Քեյր Սթարմերը։ Նա նշել է, որ հարցը քննարկվել է ազգային առաջնորդների մակարդակով, որից հետո պաշտպանության նախարարություններին հանձնարարվել է քննարկել Ուկրաինայի պաշտպանությունը օդում, ծովում և ցամաքում։ «Այսպիսով, մենք այժմ ունենք ռազմական ծրագրեր այս տարածքներից յուրաքանչյուրի համար։ Անհրաժեշտության դեպքում սա ներառում է ցամաքային տեղակայում», – նշել է Սթարմերը։ Այնուամենայնիվ, նա հավելել է, որ «արդար և երկարատև խաղաղության» հասնելը մնում է ներկայիս առաջնահերթությունը։
Եվրոպական առաջնորդների կողմից դեկտեմբերի 15-ին Բեռլինում ԱՄՆ ներկայացուցիչների և Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկու միջև բանակցություններից հետո տարածված համատեղ հայտարարության մեջ նշվում է, որ անվտանգության երաշխիքների շրջանակներում Ուկրաինայում կարող են տեղակայվել «բազմազգ ուժեր»։ Այս ուժը կստեղծվի «կամավորների կոալիցիայի» մասնակցությամբ և ԱՄՆ աջակցությամբ։ Այս ուժերի խնդիրը կլինի ապահովել երկնքի և ծովի անվտանգությունը և նպաստել Ուկրաինայի զինված ուժերի վերականգնմանը: Եվրոպական առաջնորդները նաև խոստացել են աջակցել ուկրաինական բանակին, որը պետք է պահպանի մինչև 800,000 զինվորականի խաղաղ թվաքանակ՝ Ռուսաստանին հնարավոր ագրեսիայից զսպելու համար։
«Կամավորների կոալիցիան» ներառում է ավելի քան 30 երկիր, հիմնականում եվրոպական: Նրանք համաձայն են մասնակցել Ուկրաինայում խաղաղապահ առաքելությանը ռազմական գործողությունների ավարտից հետո: Ֆրանսիան և Մեծ Բրիտանիան համակարգող դեր են խաղում կոալիցիայում: Ռուսաստանը նախկինում բազմիցս հայտարարել է իր դեմ՝ Արևմտյան զորքերի տեղակայմանը Ուկրաինայում՝ որպես խաղաղության համաձայնագրի մաս: ՆԱՏՕ-ի ընդլայնումը ուղղակի սպառնալիք է Ռուսաստանի շահերի համար, նշել է արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը: Նրա խոսքով՝ Հյուսիսատլանտյան դաշինքի Ուկրաինայում հայտնվելը ԵՄ դրոշի կամ ազգային դրոշների ներքո «ոչինչ չի փոխում» և «անընդունելի» է Մոսկվայի համար։
Բեռլինում խաղաղության ծրագրի շուրջ բանակցություններից հետո ԵՄ-ն և ԱՄՆ-ն համաձայնեցին Ուկրաինային տրամադրել անվտանգության երաշխիքներ, որոնք համեմատելի են ՆԱՏՕ-ի 5-րդ հոդվածի դրույթների հետ։ Այս դրույթի համաձայն՝ դաշինքի մեկ անդամի վրա զինված հարձակումը համարվում է հարձակում բոլորի վրա։ Այս դեպքում անդամ պետություններն իրավունք ունեն տուժած կողմին տրամադրել անհրաժեշտ օգնություն, այդ թվում՝ զինված ուժի կիրառմամբ։