Լրագրող Թաթուլ Հակոբյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Հայաստանից Ադրբեջան, այն էլ միջնորդավորված՝ Վրաստանի տարածքով, տարբեր տեսակի ապրանքներ մտել են 1990-ական թվականներին հիմնականում:
Թեև մեր նախարարներից մեկն ամիսներ առաջ հայտարարում էր, որ Ադրբեջանը հետաքրքրված է հայկական մի քանի ապրանքատեսականերով նաև այսօր, փաստն այն է, որ արևելյան հարևանը հետաքրքրված չէ որևէ ապրանք ներմուծել Հայաստանից:
2026թ․ վեց ամիսների կտրվածքով, Ադրբեջանից Հայաստանը ներմուծել է ավելի քան 17 մլն ԱՄՆ դոլարի արտադրանք:
Վեց ամիսների կտրվածքով, Ադրբեջանը Հայաստանից ոչինչ չի գնել, ոչինչ, զրո:
Այս թեմայով հետաքրքրվողների համար ասենք, որ ինչպես Առաջին Հանրապետության, այնպես էլ Խորհրդային տարիներին Հայաստան-Ադրբեջան ապրանքաշրջանառությունը եղել է անհավասար: Օրինակ, եթե 1918-1920 թթ․ Ադրբեջանից Հայաստան էր հասնում նավթ և նավթամթերք, ինչպես նաև հացահատիկ՝ Ռուսաստանից, ապա Հայաստանից գրեթե ոչինչ չէր հասնում Ադրբեջան, քանի որ Հայաստանը սովահար վիճակում էր: Որոշ քանակությամբ օգնության մթերք հասնում էր ադրբեջանահայությանը:
1987 թվականի տվյալներով, այսինքն՝ նախքան Ղարաբաղյան Շարժման սկիզբը, Խորհրդային Ադրբեջանից Խորհրդային Հայաստան է հասել ավելի քան 450 միլիոն ռուբլու ապրանք, իսկ հակառակ ուղղությամբ՝ 117 միլիոն ռուբլու:
Ադրբեջանից Հայաստան ապրանքնների մեծագույն մասը եղել է մազութը, սալյարկան, բենզինը, յուղեր, քիմիական այլ նյութեր, ինչպես նաև ավելի քան 5 միլիարդ խորանարդ մետր բնական գազ, որի մի մասը Հայաստանով հոսել է դեպի Նախիջևան, քանի որ այդպես էր գնում խողովակաշարը:
Հայաստանից Ադրբեջան էր առաքվում բազմազան ապրանքներ, որոնց մեջ առաջնային ոսկեղենն էր՝ ավելի քան 12 միլիոն ռուբլու:
Ի դեպ, Նախիջևանը Հայաստանից լուրջ կախում ուներ, նախիջևանցիները, օրինակ, ԽՍՀՄ այլ վայրեր մեկնելու համար գերազանցապես օգտվում էին Երևանի օդանավակայանից»: