Նիկոլի այս հայտարարոթյունը պետք է լսել ու հասկանալ լրիվ հակառակը. խաղաղության ու բացառիկ անվտանգության մասին Նիկոլը կարող էր խոսել, եթե 2020-ի 44-օրյան եղած չլիներ, որի պատճառով ոչ միայն կորցրեցինք մեր գլխավոր անվտանգության բարձիկ Արցախը՝ վերածվելով չպետության, այլև ունեցանք սուվերեն տարածքների կորուստ: Ամերիկյան վերլուծաբանները սկսել են խոսել Հայաստանի վրա Ադրբեջանի հարձակման մեծ հավանականության մասին, մինչդեռ Արցախը փաստացի հայաթափած Նիկոլը եկել ու ԱԺ-ում տվել է լեզվին՝ կարծելով, թե կկարողանա ցանկալին իրականության տեղ ներայացնել:
Անկախությունից ու ինքնիշխանությունից, ինչպես նաև ժողովրդավարությունից խոսում է մի մարդ, որը սեփական երկրի անվտանգության հարցը կախ է տվել Իլհամի տհաճ բեղերից՝ հայտարարելով՝ Ադրբեջանն է Հայաստանի անվտանգության երաշխավորը՝ երկիր, որը Հայաստանի տարածքը համարում է իրենը: Կամ 15 մլրդ դոլարի հասնող ՀՀ պետական պարտքն ի՞նչ անենք, որի գրեթե կեսը արտաքին պարտքն է կազմում: Նման պարտք ուենցող երկիրը կարո՞ղ է խոսել անկախությունից: Ի՞նչ ժողովրդավարության ու բարեկեցության մասին է խոսքը, եթե միայն ոստիկանական ուժերի անհամաչափ կիրառմամբ է ՔՊ-ն կարողանում իշխանությունը պահպանել, Նիկոլն ինքն իրենով է փոխարինել իշխանության բոլոր ճյուղերը, դե իսկ քաղբանտարկյալների մասին խոսելն ավելորդ է: Ի՞նչ ժողովրդավարություն, եթե անգամ եկեղեցու վրա իշխանություն հատատելու խնդիր է իր առաջ մարդը դրել՝ այդ նպատակով գնալով տարբեր ստորություների: Ո՞րն է բարեկեցությունը, 10000 դրամով ավելացած թոշակը, թե՞ «առոջղապահական ապահովագրություն» կոչված խեղկատակությունը:
Բարեկեցութան մասին կարող են խոսել միայն Նիկոլի թիմակիցներն ու նրանց հետ փոխկապակցվածքները, բայց ոչ երբեք ժողովուրդը, որի համար Հայաստանը դարձել է բնակության համար ոչ պիտանի:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: