Քննադատական դիրքորոշում «Քոչարի Ազգային Վերածնունդ և Ազգի Զարթոնք» կուսակցության անունից
Այսօր, երբ «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցությունը փորձում է ներկայացնել իրեն որպես անվտանգության երաշխավոր, մենք կանգնած ենք մի խորապես հակասական և մտահոգիչ պատկերի առաջ։
Ինչպե՞ս կարելի է խոսել ազգային անվտանգության մասին՝ հրավիրելով այնպիսի գործչի, ինչպիսին է Զվիկա Խայմովիչը, որը ներկայացնում է այն ռազմական համակարգը, որի տեխնոլոգիաները և ռազմավարական մոտեցումները կիրառվել են տարածաշրջանում ուժային բալանսը փոխելու համար՝ մեր ժողովրդի վնասով։
Իրականությունը չի կարելի շրջանցել։
44-օրյա պատերազմի ընթացքում կիրառված տեխնոլոգիաները, այդ թվում՝ Իսրայելից մատակարարված զինատեսակները, օգտագործվել են Ադրբեջանի կողմից։
Թեև ուղիղ բաց ինֆորմացիա չկա կոնկրետ այս անձի և պատերազմի արդյունքների միջև, սակայն այլ աղբյուներից կա ինֆորմացիա որ տվյալ անձը նպաստել է սպառազինության մատակարարմանը և նրա ներկայացրած համակարգի գաղափարներն ու ռազմատեխնոլոգիական մոտեցումները եղել են այն իրականության մի մասը, որի հետևանքով մենք ունեցանք ցավալի կորուստներ։
Ու այսօր, երբ փորձ են անում նման մոդելները ներմուծել հայկական քաղաքական դաշտ՝ դա առաջացնում է ոչ միայն մասնագիտական, այլև խոր բարոյական հակասություն։
Ներկայումս մենք տեսնում ենք, որ նույնիսկ ամենազարգացած ՀՕՊ համակարգերը՝
«Iron Dome», «David’s Sling», «Arrow», չեն կարողացել լիարժեք պաշտպանել երկինքը։ Իրանի հարվածները ցույց տվեցին, որ շատ էժան, զանգվածային դրոնները ամբողջովին շարքից հանեցին Իսրայելի ՀՕՊ համակարգերը։
Այս փաստը հստակ ցույց է տալիս, որ ոչ մի համակարգ անխոցելի չէ, և «կատարյալ պաշտպանություն» հասկացությունը պարզապես միֆ է։
Եթե այսօր այդ մոդելներն առաջ են քաշվում որպես օրինակ, դա արդեն ոչ թե մասնագիտական մոտեցում է, այլ վտանգավոր մոլորություն։
Բայց մենք ունենք սեփական ուժը և գիտելիքը։
Հայաստանի տաղանդավոր գիտնականները ստեղծել են հեռադիտակներ, որոնք կարող են կարգավորել և տեսնել գլոբալ տարածքները, դիտարկել կարևոր ռազմավարական տվյալներ։
Մինչդեռ մեր սեփական ենթակառուցվածքները՝ Բյուրականի աստղադիտարանի անտենան և Հերունու ռադիոլոկացիոն կենտրոնը, լքված են ու մոռացության տրված, և այսօր դրանք կարող էին դառնալ մեր անվտանգային անկախության հենասյուները։
Միգուցե արժե մտածել դրանց վերականգնման և օգտագործման մասին՝ մեր սեփական գիտության և տեխնոլոգիաների հիման վրա ապահովելու անվտանգությունը, այլ ոչ թե կուրորեն ընդունել ուրիշների մոդելները։
Եզրափակում
Ուժեղ պետություն չի կառուցվում այն դեպքում, երբ մենք ընդունում ենք ուրիշների սխեմաները որպես բացարձակ ճշմարտություն։
Ուժեղ պետություն կառուցվում է այն ժամանակ, երբ
-մենք գնահատում ենք մեր կորուստները,
-հասկանում ենք իրական սպառնալիքները,
-օգտագործում ենք մեր գիտնականների տաղանդը և սեփական ենթակառուցվածքները,
և ստեղծում ենք համապարփակ, անկախ անվտանգային համակարգ, որի վրա կարող ենք վստահ լինել։
Ամենաակնհայտ դասը՝ անվտանգությունը չի կարող կախված լինել այնպիսի համակարգերից, որոնք արդեն ապացուցել են իրենց խոցելիությունը, առավել ևս՝ դրանց հիման վրա չպետք է կառուցել քաղաքական օրակարգ։
«Քոչարի Ազգային Վերածնունդ և Ազգի Զարթոնք» կուսակցություն