Այն, որ հենց Նիկոլն է Քիսոյի հերոսը, զարմանալի չէ. չլիներ նա, քիսոները 1000 տարի ԱԺ դահլիճը ներսից տեսնո՞ղ էին… Բայց Քիսոն ակնհայտորեն գերագահատել է Նիկոլի «ձեռքբերումները». երջանիկ լինելու համար Հայաստանի շարքային քաղաքացին դեռ պետք է շատ ճանապարհ անցնի, որակապես այլ երկրում ապրի, ՔՊ-ից ձերբազատվի, քանի որ վտանգավոր է ոչ միայն ՔՊ-ի բերած պատերազմը, այլև խաղաղությունը, որ ոչ միայն թվացյալ է, այլ նաև ոչ պակաս մահաբեր. Քիսոյի հերոս Նիկոլը պարտադրում է հայ ժողովրդին ուրանալ սեփական ինքնությունը, արժքներն ու դառնալ երկոտանի անասուն, որի համար կարևորը փողն է ու կրքերը, իսկ երջանկությունը՝ թուրքի գրկում կուշտ փորով «ջերմանալը»:
Գուցե քիսոների համար երջանկությունը հենց թուրքի գրկում հայտնվելն է, բայց նորմալ հայ կանանց ու աղջիկների համար մահը դրանից նախընտրելի է:
Կայքում տեղ գտած մտքերն ու տեսակետները հեղինակի սեփականությունն են և կարող են չհամընկնել BlogNews.am-ի խմբագրության տեսակետների հետ: